29 Şubat 2020 Cumartesi

Acı Yıl: 2020 #Deneme

 

Ocak sonu, şubat başı okuduğum bazı blog yazılarında, seneye kötü başlandığından söz edildiğini ama yine de 2020'nin ikinci ayı için umut beslendiğini görmüştüm. Bir ay daha tükenirken şubatın da iç açıcı olmadığını söyleyebiliriz. 
****
Türkiye ve dünya her gün yeni bir kötü haberle yüzleşti. Elbette kendi ülkem için daha çok dertleniyorum. Acı ne kadar yakınlaşırsa insana da o denli saplanıyor. 
***
Gün boyunca sık sık ya televizyondan ya da Internet'ten haberleri takip ediyorum.
**
"Son Dakika" ibareli acıları izliyorum. Sarsıcı gerçekler karşısında dağılıyorum. Şehitlerimiz... Afetzedelerimiz... Trafik kazaları... Mültecilerin yaşam savaşları... Koronavirüs tehlikesi...
*
Mutlu Anlar Koleksiyoncusu değilim bu kez; nasıl olabilirim ki. 2020 için ne kadar umutlanıyordum oysa. Dilerim bu kara bulutlar bir an önce kaybolur. 😥


buseninsorunmutluşka:
"Hayat" senin için ne ifade ediyor?

Neşeli sevgilerle,
Mutlu Anlar Koleksiyoncusu

12 yorum:

  1. Çok zor zamanlardan geçiyoruz dünya geneli. Umarım daha da uzun sürmez bu olaylar.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bu yazıyı yazdığımda Türkiye'de henüz Covid-19 vakası görülmemişti. Şimdi bütün gün bununla yatıp kalkıyoruz. Dilerim uzun sürmez bu olaylar ve mutlu anları çoğaltacak sağlıklı günleri yaşamaya devam ederiz :)

      Sil
  2. Mutlu anlar için büyük şeyleri beklememek gerek geçenlerde ig de popüler annelerden bitanesi yazmıştı ki, iyilikler kefeniz ve mutsuzluklar kefeniz yaşarken dolar, en küçk mutsuzlukları bile kefeye atıp teraziyi o yöne meylettirirken hayatımızda şükredilmesi gereken küçük mutlulukları görmezden gelip de iyi taragın kefesini büyük mutlulukları beklerken boş bırakıyor olmamaız giderek mutsuz insanlara dönüşmemize sebep oluyor gibi bişey anladım ben en azından onun yazısından, karışık yazdım yine demem o ki sen yine mutlu anları toplamaya devam pes etmek yok nefes aldıkça

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle. Minicik şeylerle mutlu olabilirim ben :) Ama olumsuz şeyleri de biriktiriyorum maalesef. Tuhaf ki nicelik olarak az olsa da ruhsal ağırlıkları mutlu anlarınkine göre daha fazla olabiliyor. Ama insan kendine dikkat etmeli, en az fizyolojik sağlığı kadar psikolojik sağlığına da özen göstermeli. Bir kere geliyoruz dünyaya; mutlu anları toplamaya, bunlarla nefes almaya devam etmeliyiz, her şeye rağmen :)

      Sil
  3. Bende başlığı görünce nasıl mutlu anılar koleksiyoncusu bu dedim :)ama bazen hele boyle bir cağda üzülmemek elde değil.en gelişmiş ülkelerde bile bir ahlakı çöküş var.iletişim çağında olmamızın b8r kötü yanıda bu nerde bir insan acı çekse haberdar oluyoruz.yardıma gidemiyoruz ama acısına ortak oluyoruz

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bu da böyle bir Mutlu Anlar Koleksiyoncusu işte Şeyma :)) O acıyı paylaşabilmek insan olmanın gereği bana göre. Ama çağın getirdiği uyaran bolluğunun farklı katmanlarda insan psikolojisine olumsuz etkisi olduğuna da inanıyorum elbette.

      Sil
  4. Bu aralar hepimiz kendimizi bile görecek durumda değiliz sanırım :\

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bu yoruma 11 gün sonra cevap verebiliyorum ve hayat hâlâ "kendimizi bile görecek durumda değiliz" kıvamında. Şimdi de ülke sınırlarına ulaşan Covid-19 ile uğraşıyoruz. Dilerim ki bu felaketi olabildiğince hafif bir şekilde atlatabiliriz...

      Sil
  5. hayat yaşanmaya değer bir şey bulup onu sımsıkı tutmak her güne umutla başlamak her geceyi mutlulukla bitirmek demek benim

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzelmiş; böyle düşünebildiğin için kendini şanslı hissetmelisin :)

      Sil